Week van de Vrijwilliger: voorlezers met een beperking maken kinderen warm voor boeken

Onze reporter Lieselotte ging op bezoek bij enkele voorlezers van de Voorleesbende van VFG. De Voorleesbende bezoekt kleuter -en basisscholen, gepakt en gezakt met een stapel heerlijke boeken, al dan niet rond (fysieke of mentale) beperkingen. Het bleek alvast een toffe groep, die Voorleesbende!

Het is nog vroeg in de ochtend wanneer ik in De Taverne in Hasselt aankom. Meteen word ik met een brede glimlach en veel enthousiasme door de Limburgse tak van De Voorleesbende, een initiatief van VFG (Vereniging Personen met een Handicap), ontvangen. De geoefende voorlezers willen maar al te graag dit bijzondere initiatief verder toelichten en daarbij worden ze geholpen door François en Reynacil, de vaste begeleider en de planner van De Voorleesbende.

VFG1
Van links naar rechts : François, Reynacil, Nathalie, Stijn en Femke

Wat doet De Voorleesbende?

Reynacil: De Voorleesbende gaat een achttal keer per maand voorlezen in een kleuter- of basisschool. Voorlopig blijven we om praktische redenen binnen Hasselt, maar we hopen ooit te kunnen uitbreiden. Het initiatief wil kinderen al op jonge leeftijd sensibiliseren en in contact te brengen met mensen met een beperking. Daarom is het ook belangrijk dat we naast voorlezen tijd maken om vragen te beantwoorden.

VFG2
Het motto van VFG: ‘Doe maar gewoon’

Jullie motto is ‘doe maar gewoon’?

François: Inderdaad. We hebben zelf ook een handleiding gemaakt met deze titel. In die handleiding staan verschillende beperkingen (mentaal en fysiek) op een begrijpelijke manier uitgelegd. Het boekje is heel handig voor de leerkrachten en er is altijd grote vraag naar. Soms merken we tijdens een voorleesmoment dat er in de klas een kindje met een beperking zit, maar dat de leerkracht niet helemaal weet hoe daarmee om te gaan. Ons boekje kan hen dan een grote stap vooruit helpen.

François, jij bent verantwoordelijk voor de opleiding van de voorlezers. Wat houdt die opleiding zoal in?

François: De opleiding bestaat uit het aanleren van verteltechnieken zoals stemmetjes gebruiken, rekening houden met interpunctie en leren om inhoudelijke vragen te stellen zodat de kinderen aandachtig blijven.

Voorlezers Nathalie en Femke wonen beiden in Hasselt, maar Stijn is speciaal voor dit interview uit Brussel afgereisd. Hij studeert daar momenteel filosofie. Op de vraag of ze in hun vrije tijd ook fervente lezers zijn, wordt meteen enthousiast gereageerd.

François: Ik ga elke week naar de bib om nieuwe boeken uit te lenen. Ik houd niet zo van fictie, maar boeken over koken en verzorging kunnen mij wel altijd boeien.

Nathalie: Ik lees ook niet zo graag fictieboeken, want die zijn al snel te dik. De krant lees ik daarentegen wel dagelijks en ook kinderboeken zoals de Geronimo Stilton-serie vind ik altijd leuk om  te lezen.

Stijn: Ik lees van alles graag, maar mijn voorkeur gaat toch wel uit naar historische romans.

Hoe verloopt een voorleesmoment voor jullie?

Nathalie: We komen de klas binnen en dan stelt François ons voor.

Stijn: Ik heb al gemerkt dat je best ook jezelf voorstelt. Dan komen de vragen sneller: Waar dient die stok voor? Hoe kan jij dat (brailleschrift) lezen?

François: Daarna beginnen ze meestal voor te lezen en op het einde stellen we nog enkele inhoudelijke vragen en nemen we afscheid van de leerlingen.

Jullie hebben waarschijnlijk al veel boeken voorgelezen. Hebben jullie enkele boekentips voor ons?

Nathalie: Sem en Eva samen een team van Evelien van Dort. Het ondeugende varkentje Skrubbi zorgt altijd voor de nodige hilariteit bij de kinderen.

François: De fantastische scheve toren van Pisa van Marc de Hond. Dit boek gaat over Stan, een jongen in een rolstoel, en hoe de toren van Pisa hem leert zichzelf te aanvaarden.

Stijn: Applaus voor mijn broertje van Gerry Velema-Drent. De oudere zus weet niet zo goed hoe ze met haar broer, die ADHD heeft, moet omgaan. Maar dan maakt ze een werkstuk en spreekbeurt over hem en leert ze hem beter begrijpen.

Wat voor boeken zouden jullie graag willen lezen?

François: Ik denk dat het noodzakelijk is om over elke beperking minstens één boek te hebben, maar daar zijn we nog lang niet.

Stijn: Ik wil graag een boek lezen over iemand die blind en doof/slechthorend is. Ik ben nog nooit zo’n boek tegengekomen, maar het lijkt mij heel interessant om te zien hoe dat gegeven aangepakt wordt.

Hebben jullie tot slot nog enkele leuke anekdotes voor ons?

Nathalie: François krijgt heel vaak vragen over zijn leeftijd en dan zeggen ze ‘amai, jij ziet er dan wel nog goed uit voor je leeftijd’.

Stijn: Als ik vragen krijg over mijn stok, ga ik heel vaak even rond door het klaslokaal om te laten zien hoe dat werkt. Ook maak ik met mijn computer soms de namen van de kinderen in braille zodat ze hun eigen naam kunnen voelen. Onlangs kreeg ik ook nog de vraag of ik rood en groen kon zien. Het antwoord is natuurlijk ‘nee’, maar ik vertelde dat ik er wel voor kon zorgen dat ik helemaal in het rood of groen gekleed was. Dat vonden ze heel gek en toen vertelde ik over mijn kleurendetector.

François: Vaak krijgen de voorlezers ook spontaan een applaus van de hele klas. Heel af en toe komt het ook voor dat ze een cadeautje krijgen. Dat is dan bijvoorbeeld een briefje met handtekeningen van de hele klas op. Zulke kleine gebaren motiveren natuurlijk enorm om met dit project door te gaan.

Voorleesjuf Femke kwam enkele dagen geleden in beeld bij VRT NWS, in het kader van de Week van de Vrijwilliger (3-11 maart). Bekijk de reportage hier.

VRT NWS: Week van de vrijwilliger

Foto’s © Lieselotte Bijnens

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: